Οι φάλαινες Φάλαινα Unsplash / Photo by Todd Cravens Η ομάδα των επιστημόνων συνέλεξε δεδομένα τοποθετώντας μικρούς αισθητήρες σε φάλαινες φυσητήρες στα ανοικτά της Νορβηγίας. Οι αισθητήρες, οι οποίοι καταγράφουν τον ήχο και τις κινήσεις των ζώων σε 3D, κατέγραψαν καθαρούς ήχους φυσαλίδων, ενώ τα δεδομένα σχετικά με τις κινήσεις των θηλαστικών χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία μιας προσομοίωσης που έλαβε υπόψη την πυκνότητα των ιστών, την αντίσταση στο νερό και τους όγκους αερίων στο σώμα τους. Η προσομοίωση επιβεβαίωσε ότι η απελευθέρωση φυσαλίδων μείωσε την άνωση των φαλαινών, επιτρέποντάς τους να παραμένουν βυθισμένες ενώ ξεκουράζονται. Ο καθηγητής Μίλερ ανέφερε ότι τα αέρια πιθανώς συσσωρεύονται στο σώμα των φαλαινών όταν καταδύονται σε μεγάλα βάθη αναζητώντας τη λεία τους, παραμένοντας έως και μία ώρα σε βάθη που φτάνουν τα 2.000 μέτρα κάτω από την επιφάνεια. «Κρατούν κυριολεκτικά την αναπνοή τους καθ’ όλη τη διάρκεια της κατάδυσης», είπε. «Μερικά από τα αέρια που θα παραχθούν κατά τη διάρκεια της κατάδυσης θα είναι το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο απελευθερώνεται αρκετά αργά από το σώμα, και το άζωτο, το οποίο είναι γνωστό ότι συσσωρεύεται υπό πίεση» εξήγησε.