Οι καύσωνες και οι πυρκαγιές του φετινού καλοκαιριού άφησαν το 35% των εδαφών στης Ευρώπης εκτεθειμένο στην ξηρασία – σύμφωνα με τα τελευταία επικαιροποιημένα επίσημα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (EEA-σύστημα πληροφόρησης για το νερό WISE). Άλλες πηγές δίνουν ακόμα υψηλότερα ποσοστά, γύρω στο 44%. Ανάμεσα στις περιοχές που πλήττονται από ξηρασία βρίσκεται περίπου 12,5%-15% των καλλιεργειών, το 5% των χορτολιβαδικών εκτάσεων και το 12,5%-15% των δασικών εκτάσεων.
Η ξηρασία καταστρέφει καλλιέργειες
Με κόκκινο, πορτοκαλί και κίτρινο οι ζώνες ξηρασίας. πηγή: Copernicus – Europen Drought Observatory
Η ζώνη ξηρασίας
Aπό τους επίσημους χάρτες για τις ζώνες ξηρασίας, προκύπτει ότι οι «κόκκινες περιοχές» διασχίζουν το κέντρο της Ευρώπης, από Ανατολή σε Δύση. Τον Μάιο η Ουγγαρία, μαζί με άλλες έξι χώρες της «ζώνης ξηρασίας»
Τον Ιούνιο έξι χώρες που βρίσκονται στη ζώνη ξηρασίας (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Βουλγαρία, Κροατία και Ρουμανία) ζήτησαν με κοινή δήλωση μια σειρά αλλαγών, για το διάδοχο ταμείο έκτακτης ανάγκης, που θα ισχύσει από το 2028 υποστήριξε μια δήλωση τον Ιούνιο, ζητώντας μια σειρά αλλαγών για το διάδοχο του ταμείου έκτακτης ανάγκης.
Επιθυμούν το ταμείο να καλύπτει ζημιές από καιρικά φαινόμενα, να καταβάλλει αποζημίωση όταν ένας αγρότης χάνει το ένα πέμπτο της σοδειάς του αντί για το ένα τρίτο, και να παρέχει τα χρήματα πριν ολοκληρωθούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες. Όπως έχουν τα πράγματα, έγραψαν, «η βοήθεια έρχεται πολύ αργά».
Ο Επίτροπος Χάνσεν επιθυμεί τα χρήματα να διατεθούν για μακροπρόθεσμες λύσεις, αντί να καλύπτουν απλώς τις απώλειες των αγροτών. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν έργα άρδευσης και υδραυλικές υποδομές για τον περιορισμό των ζημιών, καθώς και την προώθηση ασφαλιστικών προγραμμάτων σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ώστε οι κακές χρονιές να καλύπτονται από ασφάλιστρα και όχι από ταμεία έκτακτης ανάγκης.
Ωστόσο, «ποτέ δεν θα βρούμε αρκετά χρήματα», ανέφερε, εκτός αν οι πλουσιότερες χώρες της ΕΕ συνεισφέρουν περισσότερα στον κοινό προϋπολογισμό της Ένωσης. Μέχρι στιγμής, οι πλούσιες χώρες – με πρώτη τη Γερμανία – πιέζουν για τη μείωση του κονδυλίου εκτάκτων αναγκών.