Η θαλάσσια ρύπανση από πλαστικά αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές προκλήσεις, με πάνω από 12 εκατομμύρια τόνους πλαστικών να καταλήγουν στους ωκεανούς κάθε χρόνο. Αυτά τα απόβλητα επιβαρύνουν το περιβάλλον, τα θαλάσσια είδη και τελικά τον ίδιο τον άνθρωπο, μέσω της κατάποσης μικροπλαστικών και τοξικών ουσιών.
Η επιστήμη αναζητά επειγόντως λύσεις, και ένα νέο βιοπλαστικό, που μπορεί να διαλυθεί πλήρως στο νερό, φαίνεται να φέρνει ελπίδα.
Το βιοπλαστικό MECHS: Έμπνευση από τη φύση
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Northeastern της Βοστώνης δημιούργησαν το MECHS (Mechanical Engineered Living Materials with Compostability, Healability, and Scalability), ένα υλικό που διαφοροποιείται από τα υπάρχοντα βιοπλαστικά. Η κατασκευή του αντλεί έμπνευση από τη φύση, ενώ διαλύεται τόσο στο νερό όσο και σε κάδους κομποστοποίησης, χωρίς να αφήνει επιβλαβή υπολείμματα.
Πώς λειτουργεί το νέο βιοπλαστικό;
Το MECHS κατασκευάζεται από ένα μείγμα βακτηρίων E. Coli και νανοϊνών Curli, που προσφέρουν αντοχή και ευκαμψία. Το υλικό μοιάζει με χαρτί ή λεπτή μεμβράνη, αλλά διαθέτει μηχανικές ιδιότητες συγκρίσιμες με τα συμβατικά πλαστικά.
Η μεγαλύτερη καινοτομία του είναι ότι μπορεί να διασπαστεί πλήρως μέσα σε 15-75 ημέρες, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να παραχθεί μαζικά, όπως συμβαίνει με το χαρτί.
Εφαρμογές και δυνατότητες
Το νέο βιοπλαστικό στοχεύει στην αντικατάσταση των μη βιοδιασπώμενων υλικών που κυριαρχούν στη συσκευασία, η οποία αντιπροσωπεύει σχεδόν το 1/3 της παγκόσμιας αγοράς πλαστικών. Σύμφωνα με τον Avinash Manjula-Basavanna, έναν από τους δημιουργούς του, το MECHS είναι τόσο φιλικό προς το περιβάλλον που μπορεί να απορριφθεί ακόμα και στη λεκάνη της τουαλέτας και να διαλυθεί στο νερό.
Τα πετροχημικά πλαστικά χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να διασπαστούν, ενώ το MECHS αποτελεί μια βιώσιμη εναλλακτική που μπορεί να φέρει επανάσταση στη χρήση πλαστικών
Avinash Manjula-Basavanna , Δημιουργός MECHS
Οι προκλήσεις της μαζικής παραγωγής
Παρά τα πολλά υποσχόμενα χαρακτηριστικά, η μαζική παραγωγή του MECHS δεν είναι απλή υπόθεση. Τα βακτήρια πρέπει να παραμένουν σταθερά σε διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες, ενώ απαιτούνται νέες υποδομές και τεχνικές παραγωγής, γεγονός που αυξάνει το κόστος βραχυπρόθεσμα.
Ωστόσο, οι ερευνητές πιστεύουν ότι, παρά τις αρχικές δυσκολίες, η συγκεκριμένη τεχνολογία μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της ρύπανσης από πλαστικά και στη μετάβαση σε πιο βιώσιμες λύσεις.