Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το κλίμα, όπως οι ακραίες θερμοκρασίες, οι έντονες βροχοπτώσεις και οι ξηρασίες, θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και τα οικοσυστήματα.
Στην Ισπανία, περίπου 172.400 εκτάρια είχαν καεί μέχρι τα τέλη Ιουλίου, περίπου τα μισά από το σύνολο του περασμένου έτους. Εφαρμόζοντας το κόστος ανά εκτάριο που χρησιμοποιείται από την υπηρεσία δασών της Ναβάρας και την ένωση της βιομηχανίας Asemfo, υπολογίζεται μόνο η πυρόσβεση σε 1,7 έως 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ, πριν από την αποκατάσταση, η οποία, σύμφωνα με τους δασολόγους μηχανικούς, συνήθως κοστίζει περισσότερο από την κατάσβεση των πυρκαγιών.
Οι Βρυξέλλες ενέκριναν τον περασμένο μήνα έκτακτη βοήθεια ύψους 120,55 εκατομμυρίων ευρώ για την Ισπανία, η οποία καλύπτει μόνο τις ζημιές του προηγούμενου καλοκαιριού.
Η Πορτογαλία καταδεικνύει το βαθύτερο πρόβλημα της έλλειψης κατάλληλων υπολογισμών για το πραγματικό κόστος των πυρκαγιών.
Η αρχή πολιτικής προστασίας της χώρας έχει αναγνωρίσει δημόσια ότι «δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί με ακρίβεια το συνολικό κόστος ενός συγκεκριμένου περιστατικού», επειδή τα οικονομικά και τα επιχειρησιακά δεδομένα βρίσκονται σε ξεχωριστά συστήματα.
Μια ανεξάρτητη επιτροπή που διερεύνησε τις πυρκαγιές του Αυγούστου 2025 έλαβε ένα συνολικό ποσό περίπου 18,8 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο δεν μπορούσε να αναλυθεί ανά πυρκαγιά. Το εθνικό ελεγκτικό δικαστήριο επισήμανε το ίδιο κενό το 2021.
Η σωστή καταγραφή των έμμεσων δαπανών, δήλωσε ο ΕΟΠ στο Euronews, θα σήμαινε τον συνδυασμό των αρχείων συμβάντων με «δεδομένα εργασίας, υγείας, μεταφορών, ενέργειας, γεωργίας και μακροοικονομικών δεδομένων που παρέχονται από τους οργανισμούς του κλάδου».
Έσοδα που δεν έρχονται ποτέ
Τα έξοδα είναι μόνο η μισή εξίσωση.
Η ανασκόπηση των στοιχείων από τον Bruegel διαπιστώνει ότι οι οικονομίες είναι ακόμη μικρότερες χρόνια αργότερα, με το ΑΕΠ να μειώνεται κατά 1,5% δύο χρόνια μετά από ένα κύμα καύσωνα και κατά 3% τέσσερα χρόνια μετά από μια ξηρασία. Μόνο η ξηρασία του 2022 μείωσε την αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της ΕΕ κατά 1,35%, μια απώλεια 203 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Για αυτό το καλοκαίρι, η Triodos Bank υπολογίζει το κόστος της ακραίας ζέστης για τις οικονομίες της ΕΕ σε περίπου 180 δισεκατομμύρια ευρώ, περίπου το 1% της παραγωγής.
Ωστόσο, το άμεσο χτύπημα μπορεί να φαίνεται εκπληκτικά ήπιο.
Η Oxford Economics υπολογίζει ότι τα επίπεδα ρεκόρ του Ρήνου θα μπορούσαν να μειώσουν κατά 0,2% την ανάπτυξη της Γερμανίας στο τρίτο τρίμηνο, αλλά δεν βλέπει μεγαλύτερη κατάρρευση.
«Αυτό αφορά περισσότερο τις αντισταθμίσεις σε άλλα σημεία της οικονομίας», δήλωσε στο Euronews ο Τόμας Ντβόρζακ, ανώτερος οικονομολόγος της Oxford Economics, αναφερόμενος στην αμυντική βιομηχανία, τον εξοπλισμό μεταφορών, το λιανικό εμπόριο και τις καταναλωτικές υπηρεσίες.
Ο λογαριασμός θα έχει την μορφή έκτακτης βοήθειας, γεωργικών αποζημιώσεων, επισκευών υποδομών, απλήρωτων φόρων και πληθωρισμού τροφίμων.
Τα καλοκαιρινά κλεισίματα εργοστασίων μειώνουν επίσης την αξιοποίηση της παραγωγικής ικανότητας. «Ο Ρήνος είναι μια σημαντική αρτηρία μεταφορών και εφοδιαστικής, αλλά τελικά επηρεάζει μόνο ένα μικρό μέρος της οικονομίας», εξήγησε ο Ντβόρζακ.
Το φαγητό είναι το σημείο όπου η ζημιά εμφανίζεται, σιγά σιγά.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μείωσε τις προβλέψεις της για την παραγωγή ελαιολάδου στην ΕΕ κατά 5%, λόγω της πτώσης κατά 18% στην Ελλάδα, ενώ η Ισπανία αναμένει ότι η συγκομιδή δημητριακών θα μειωθεί από 24 εκατομμύρια τόνους σε λίγο πάνω από 18,5 εκατομμύρια. Η Oxford Economics αναμένει ότι η ζέστη και η ξηρασία θα προσθέσουν έως και 1% στον πληθωρισμό τροφίμων της ευρωζώνης το επόμενο έτος.
«Έτσι απλά λειτουργεί η τιμολόγηση των τροφίμων», εξήγησε ο Ντβόρζακ στο Euronews. «Ακολουθεί ένα είδος καταρράκτη από τα βασικά προϊόντα έως τη γεωργία, τη μεταποίηση και τέλος το λιανικό εμπόριο. Κάθε βήμα τείνει να χρειάζεται έναν ή δύο μήνες για να φιλτραριστεί», πρόσθεσε.
Περί πληθωρισμού
Οι προβλέψεις έχουν σταματήσει να αντιμετωπίζουν αυτά τα καλοκαίρια ως ανωμαλίες. Η Oxford Economics έχει ήδη ενσωματώσει το κόστος στο βασικό της σενάριο, με τον μεσοπρόθεσμο πληθωρισμό τροφίμων να προβλέπεται να διαμορφωθεί κατά μέσο όρο γύρω στο 2,5%.
Ο κίνδυνος έγκειται επίσης στο ότι αυτές οι πιέσεις εντείνονται.
Ο Μπρίγκελ περιγράφει έναν «κύκλο καταστροφής για την κλιματική κυριαρχία», στον οποίο οι ζημίες από καταστροφές μειώνουν την ανάπτυξη και τα φορολογικά έσοδα, διευρύνοντας τα ελλείμματα και αυξάνοντας το κόστος δανεισμού, αφήνοντας λιγότερο περιθώριο για τις δαπάνες πρόληψης που θα περιόριζαν την επόμενη καταστροφή.
Η ΕΚΤ υπολογίζει ότι μια ξηρασία που συμβαίνει μία φορά στα 25 χρόνια θα έθετε σε κίνδυνο σχεδόν το 15% του ΑΕΠ της ευρωζώνης.
Ωστόσο, οι δαπάνες της ΕΕ για την προσαρμογή ανέρχονται σε περίπου 29 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, έναντι εκτιμώμενων αναγκών από 35 έως 500 δισεκατομμύρια ευρώ, παρόλο που ο ΟΗΕ εκτιμά ότι κάθε ευρώ που δαπανάται αποφέρει έως και δέκα αποφευχθείσες απώλειες.