Δεν πέρασε ο εκφοβισμός των κατοίκων της Παύλιανης

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας έκρινε ότι δεν στοιχειοθετείται ο ισχυρισμός της περιουσιακής βλάβης και ότι η καθυστέρηση του έργου (διαφυγόντα κέρδη) αποτελεί απλή αντανακλαστική συνέπεια της δικαστικής αναστολής. Από την άλλη, ότι δεν προκύπτει ο πλουτισμός των εναγομένων και, ως εκ τούτου, δεν συγκροτείται ούτε τετελεσμένη ούτε αποπειραθείσα απάτη.

Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, «η άσκηση αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων και αιτήσεως αναστολής συνιστά εκδήλωση του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος παροχής έννομης προστασίας. Η μεταγενέστερη απόρριψη των σχετικών αιτήσεων δεν αρκεί αφ’ εαυτής για να προσδώσει παράνομο χαρακτήρα στην άσκησή τους, ούτε να θεμελιώσει ευθύνη αποζημίωσης του διαδίκου που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Αντίθετη εκδοχή θα οδηγούσε σε ανεπίτρεπτο περιορισμό του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, αφού κάθε διάδικος θα αποθαρρυνόταν από την άσκηση των προβλεπόμενων ένδικων βοηθημάτων υπό τον φόβο μεταγενέστερης αγωγής αποζημίωσης σε περίπτωση αποτυχίας τους».

Εξάλλου, «η επιδίωξη της δικαστικής αναστολής ενός έργου, έστω και αν οι σχετικές αιτήσεις απορρίφθηκαν μεταγενέστερα, δεν αρκεί αυτοτελώς για να θεμελιώσει τον απαιτούμενο δόλο βλάβης ούτε συμπεριφορά αντίθετη στα χρηστά ήθη, αλλά αντιθέτως αποτελεί ενάσκηση του συνταγματικής περιωπής δικαιώματος έννομης προστασίας».

Συνολικά, η δικαστική απόφαση είναι καταπέλτης κατά της εταιρείας και μάλιστα επιδικάζει υπέρ των κατοίκων δικαστικά έξοδα 2.250 ευρώ, ποσό εξαιρετικά υψηλό για ανάλογες περιπτώσεις.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόρριψη και αυτής της αγωγής έρχεται να προστεθεί στον κατάλογο των αγωγών eco-SLAPP που στη συντριπτική πλειονότητά τους απορρίπτονται παταγωδώς από τα δικαστήρια («Καταρρέουν η μία μετά την άλλη οι εκφοβιστικές eco-SLAPPs», «Εφ.Συν.» 12/4/2026).