Η επόμενη μεγάλη επενδυτική «φουρνιά» στην αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας έχει ήδη αρχίσει να διαμορφώνεται, μετά τη νομοθετική παρέμβαση του ΥΠΕΝ που άνοιξε τον δρόμο για την ανάπτυξη μπαταριώνπαραγωγών, όπως για παράδειγμα μέλη μιας Ενεργειακής Κοινότητας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι τράπεζες καλούνται να αξιολογήσουν πολλούς διαφορετικούς συμμετέχοντες, ενώ παράλληλα είναι πιο δύσκολο να υπάρξει κοινή συμφωνία για τις εγγυήσεις ή τις εξασφαλίσεις που θα απαιτηθούν για τη χορήγηση δανείου.
Η λύση του τρίτου επενδυτή
Ιδιαίτερο βάρος αποκτά και η οικονομική απόδοση των ίδιων των φωτοβολταϊκών πάρκων που αποτελούν τα clusters. Όπως επισημαίνουν τραπεζικές πηγές, αρκετά από τα έργα αυτά βλέπουν τα έσοδά τους να περιορίζονται σημαντικά, εξαιτίας των ολοένα συχνότερων περικοπών παραγωγής και των περιόδων μηδενικών ή αρνητικών χονδρεμπορικών τιμών.
Υπό αυτές τις συνθήκες, πολλά από τα υφιστάμενα δάνεια για φωτοβολταϊκά εξυπηρετούνται οριακά, γεγονός που καθιστά σχεδόν μονόδρομο για τις τράπεζες την απαίτηση πρόσθετων εξασφαλίσεων, είτε με τη μορφή δεσμευμένων κεφαλαίων είτε μέσω άλλων χρηματικών εγγυήσεων, ώστε να περιοριστεί ο πιστωτικός κίνδυνος.
Αξίζει να σημειωθεί πάντως πως η νομοθεσία προβλέπει και μία εναλλακτική λύση. Η μπαταρία μπορεί να υλοποιηθεί από τρίτο επενδυτή, ο οποίος θα αναλάβει τόσο τη χρηματοδότηση και την κατασκευή, όσο και τη λειτουργία και εμπορική εκμετάλλευσή της. Βασική προϋπόθεση είναι να έχει εξασφαλιστεί η συναίνεση όλων των ιδιοκτητών των φωτοβολταϊκών που συμμετέχουν στο συγκεκριμένο cluster.
Οι επόμενες φάσεις
Το χαρτοφυλάκιο των μπαταριών 1.000 MW έρχεται να προστεθεί στις μονάδες αποθήκευσης που ήδη λειτουργούν ή βρίσκονται σήμερα υπό κατασκευή, οι οποίες συνολικά προσεγγίζουν τα 1.500 MW. Εφόσον το νέο κύμα επενδύσεων προχωρήσει σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, μέσα στους επόμενους 18 μήνες η συνολική ισχύς έργων αποθήκευσης στην Ελλάδα θα μπορούσε να αυξηθεί στα επίπεδα των 2.5000 MW.
Παρ΄ ότι πρόκειται για μια σημαντική ενίσχυση των υποδομών αποθήκευσης, οι ειδικοί του κλάδου εκτιμούν ότι δεν αρκεί για να επιλύσει μεσοπρόθεσμα τις στρεβλώσεις που έχει δημιουργήσει η ταχύτατη ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών, σε μια αγορά όπου η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει ουσιαστικά στάσιμη. Με εγκατεστημένη ισχύ ΑΠΕ που προσεγγίζει πλέον τα 18.000 MW -εκ των οποίων περισσότερα από 11.500 MW αφορούν φωτοβολταϊκά- οι περικοπές «πράσινης» παραγωγής και η συχνή κατάρρευση των τιμών αναμένεται να συνεχίσουν να αποτελούν μόνιμο χαρακτηριστικό της αγοράς.
Την ίδια στιγμή, ήδη προετοιμάζεται και η επόμενη «δεξαμενή» επενδύσεων στην αποθήκευση, η οποία αφορά τις αυτόνομες μπαταρίες συνολικής ισχύος 4.700 MW, από την πρόσκληση του ΥΠΕΝ. Η νομοθετική ρύθμιση προβλέπει ότι μετά τα 1.000 MW μπαταριών σε κοινό σημείο σύνδεσης, οι όροι σύνδεσης θα χορηγούνται εναλλάξ ανά 1.000 MW μεταξύ των αυτόνομων μονάδων και των co-located μπαταριών, διαμορφώνοντας έτσι συνθήκες σταθερής ενίσχυσης της διείσδυσης.
Παράλληλα, έχει προβλεφθεί και η δέσμευση ηλεκτρικού «χώρου» για έργα αντλησιοταμίευσης συνολικής ισχύος 2.000 MW. Ωστόσο, τα έργα αυτά (τα οποία αποκαλούνται και «φυσικές μπαταρίες») απαιτούν πολύ μεγαλύτερο χρόνο ωρίμανσης.