Πώς τα έργα που ανακοινώθηκαν στη Συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη (6/8) στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας; «Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η διατήρηση του εδάφους»: απαντά συνοπτικά στο CNN Greece o δασολόγος – ερευνητής στο Ινστιτούτο Μεσογειακών και Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΛΓΟ Δήμητρα, Γεώργιος Καρέτσος. Τεράστιες καταστροφές άφησε στην Αττικοβοιωτία η φωτιά Νίκος Ραζής/ CNN Greece
Το διακύβευμα της διαχείρισης των δασών
Το μεγάλο στοίχημα, όμως, είναι η διαχείρισης των δασών και της αδυναμίας της Δασικής Υπηρεσίας να αναλάβει αυτό το έργο. Ο κ. Καρέτσος αναφέρει το παράδειγμα των παρεμβάσεων «αραίωσης» της πυκνότητας των δέντρων.
Όπως υπογραμμίζει «αν από τη φυσική αναγέννηση θα προκύψει ένα πολύ πιο νέο δάσος, θα πρέπει να αραιωθεί, γιατί για να αναπτυχθεί σωστά ένα δέντρο, χρειάζεται ένα αυξητικό χώρο». «Άρα κάποιος θα πρέπει να μπει σε αυτά τα δάση για να εφαρμόσει αυτή τη μέθοδο με φυσικό τρόπο, όπως γινόταν παλαιότερα.
Απεναντίας, όπως επισημαίνει «η Δασική Υπηρεσία έχει αποδυναμωθεί τόσο πολύ, που δεν μπορεί να εφαρμόσει τέτοιες πρακτικές με αυτεπιστασία, ώστε να άνθρωποι με τις κατάλληλες γνώσεις να διασφαλίζουν ότι οποιαδήποτε παρέμβαση θα γίνεται ορθά»
«Αγκάθι» η εγκατάλειψη της υπαίθρου και του πρωτογενούς τομέα
Εκτός, όμως, από τη Δασική Υπηρεσία «αγκάθι» για την διαχείριση των δασών αποτελεί επίσης και η εγκατάλειψη της υπαίθρου και των ανθρώπων που ζούσαν από αλλά και με τη φύση «Υπήρχαν οι ρητινοσυλλέκτες που ασχολούνταν με τη συλλογή του ρετσινιού και γι’ αυτό το λόγο φροντίζανε να κάνουν αυτού του τύπου τις αραιώσεις και να κρατούν το δάσος καθαρό» τονίζει χαρακτηριστικά ο ερευνητής.
«Πλέον αυτά τα επαγγέλματα έχουν εκλείψει και ο πρωτογενής τομέας έχει υποβαθμιστεί σημαντικά» επισημαίνει.
«Δυστυχώς πλέον δεν υπάρχει παιδεία στην Ελλάδα που να εκφράζει ή μάλλον να εκπαιδεύει τη νέα γενιά να εκτιμά την εργασία με το φυσικό περιβάλλον και την επαφή με τον πρωτογενή τομέα» σχολιάζει, σκιαγραφόντας τις επιπτώσεις της εγκατάλειψης της Περιφέρειας. «Κάποτε στον πρωτογενή τομέα απασχολούνταν σχεδόν το 30% του πληθυσμού, σήμερα ο αστικός πληθυσμός της χώρας ανέρχεται περίπου στο 89%- 90%». Αλλά ακόμη και αυτοί και αυτές που έχουν παραμείνει στο επάγγελμα «η αγροτική παραγωγή και η κτηνοτροφία έχουν εκμηχανιστεί ως ένα βαθμό, με αποτέλεσμα να μην συμμετέχουν οι επαγγελματίες, όπως συμμετείχαν στο παρελθόν στην καταστολή αλλά και στην πρόληψη της φωτιάς».
Ο κ. Καρέτσος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας πως έχει αλλάξει δραματικά «η κοινωνική αντίληψη που έχουμε για τα δάση».
Έμφαση στην πρόληψη
Έμφαση δίνει επίσης στη σημασία της πρόληψης, με μέτρα όπως μπορεί να είναι οι αντιδιαβρωτικές και αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις.
«Αποδεικνύεται ότι το κόστος της καταστολής είναι πολλαπλάσιο από της πρόληψης» επισημαίνει, για να προσθέσει πως «τον ηγετικό ρόλο στην πρόληψη πρέπει να τον έχει η Δασική Υπηρεσία, που θα έπρεπε να συνενωθεί με τους φορείς διαχείρισης» για τη φροντίδα των οικοσυστημάτων.
Όπως υπογραμμίζει, το στοίχημα της πρόληψης θα έπρεπε να δίνεται ήδη από τον χειμώνα. «Ακόμη και το Πυροσβεστικό Σώμα το οποίο δίνει τη μάχη με τις φωτιές θα έπρεπε να διαθέτει μία ξεχωριστή μονάδα, ώστε τον χειμώνα υπό την επίβλεψη της δασικής υπηρεσίας να διαχειρίζεται τα δάση, να συντηρεί μονοπάτια και δρόμους και να καθαρίζει την καύσιμη ύλη ώστε και να γνωρίζει το δασικό χώρο» επισημαίνει ο ερευνητής.