Ένα τεράστιο υπόγειο δίκτυο μυκήτων Ο πλήρης χάρτης από την Εταιρεία Προστασίας Υπόγειων Δικτύων (SPUN) SPUN/Moritz Stefaner Τα αποτελέσματα έδειξαν μέση πυκνότητα 4,4 μέτρων υφών ανά κυβικό εκατοστό επιφανειακού εδάφους. Ωστόσο, η συγκέντρωση διαφέρει σημαντικά ανάλογα με το περιβάλλον. Τα άγρια λιβάδια, ιδιαίτερα σε ορεινές περιοχές ή ζώνες που πλημμυρίζουν, αναδείχθηκαν σε ορισμένα από τα σημαντικότερα αποθέματα μυκητιακής βιομάζας. «Αυτό είναι το πυκνότερο μυκητιακό δάσος στη Γη και βρίσκεται κάτω από άγρια λιβάδια», ανέφερε ο Στιούαρτ, προειδοποιώντας ότι οι εκτάσεις αυτές καταστρέφονται γρήγορα, καθώς η απομάκρυνση της βλάστησης είναι ευκολότερη από την υλοτόμηση ενός δάσους. Η ανθρώπινη δραστηριότητα φαίνεται επίσης να έχει σαφή επίδραση. Στα γεωργικά εδάφη, η πυκνότητα των δικτύων είναι κατά μέσο όρο μειωμένη περίπου κατά 50% σε σύγκριση με άλλες περιοχές. Οι ερευνητές συνδέουν τη διαφορά με πρακτικές όπως η χρήση μυκητοκτόνων και λιπασμάτων πλούσιων σε άζωτο και φώσφορο. Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο κλιματικός ρόλος των μυκήτων. Προηγούμενες μελέτες εκτιμούν ότι μπορούν να δεσμεύουν κάθε χρόνο ποσότητα άνθρακα αντίστοιχη με 3,9 δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, περίπου το 11% των παγκόσμιων εκπομπών από ορυκτά καύσιμα το 2021. Οι επιστήμονες επισημαίνουν, πάντως, ότι παραμένουν αβεβαιότητες, κυρίως σε ορισμένα τροπικά δάση και ερήμους. Επόμενος στόχος είναι να διερευνηθεί πώς τα δίκτυα αναπτύσσονται, πεθαίνουν και συμβάλλουν στη δημιουργία σταθερού άνθρακα στο έδαφος.
Πόσο άνθρακα δεσμεύουν