Κάτι αλλάζει το χρώμα ορισμένων από τους πιο απομακρυσμένους ποταμούς της Αλάσκας Η περιβαλλοντική χημικός Τέιλορ Έβινγκερ με δείγμα που συνέλεξε από λεκάνη απορροής της οροσειράς Μπρουκς Brett Poulin/UC Davis Οι επιστήμονες συνδέουν ένα από τα σημαντικότερα επεισόδια απελευθέρωσης μετάλλων με το 2019, το θερμότερο καλοκαίρι που είχε καταγραφεί στην Αλάσκα, το οποίο ακολούθησε ένας εξαιρετικά χιονισμένος χειμώνας. Το παχύ στρώμα χιονιού μπορεί να λειτουργήσει ως μονωτικό υλικό, εμποδίζοντας το έδαφος να ξαναπαγώσει πλήρως και επιτρέποντας στο νερό να διεισδύσει βαθύτερα. Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στην οροσειρά Μπρουκς. Από το 2018 έχουν καταγραφεί χιλιάδες παρόμοιες διαρροές στη ζώνη του πέρμαφροστ της Βόρειας Αμερικής και περισσότερα από 200 ποτάμια και ρυάκια έχουν επηρεαστεί από όξινη απορροή πετρωμάτων. Αντίστοιχα φαινόμενα έχουν παρατηρηθεί και σε αρκτικές και βόρειες περιοχές του Καναδά. Το μεγάλο ερώτημα αφορά πλέον τις οικολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει απώλεια βλάστησης κοντά σε ορισμένα όξινα ρεύματα και μειώσεις σε ψάρια και άλλους υδρόβιους οργανισμούς. Πολλές αγροτικές κοινότητες της Αρκτικής εξαρτώνται από αυτά τα ποτάμια για τροφή και νερό. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχουν καταγραφεί στην οροσειρά Μπρουκς μαζικοί θάνατοι ψαριών ή σοβαρά προβλήματα πόσιμου νερού, αν και η ανησυχία αυξάνεται.Οι επιπτώσεις
