Ένα γερμανικό υποβρύχιο Τρισδιάστατο μοντέλο του ναυαγίου του υποβρυχίου UC-30, βασισμένο σε σαρώσεις του θαλάσσιου πυθμένα που ελήφθησαν με ηχοβολιστικό σύστημα πολλαπλών ακτίνων Kathrine Juul Andresen Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες αναζητούν πιο ήπιες μεθόδους. Στο ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα REMARCO δοκιμάζονται, μεταξύ άλλων, ρομπότ που μπορούν να κινούνται στον πυθμένα και να χαρτογραφούν με ακρίβεια τη θέση επικίνδυνων πυρομαχικών. Ορισμένα από αυτά θα μπορούσαν στο μέλλον όχι μόνο να παρακολουθούν τα ναυάγια, αλλά και να περισυλλέγουν πυρομαχικά, τα οποία στη συνέχεια θα εξουδετερώνονται με ασφαλέστερο τρόπο. Οι ερευνητές, πάντως, τονίζουν ότι δεν χρειάζεται ούτε είναι εφικτό να καθαριστούν όλα τα ναυάγια. Πολλά έχουν καλυφθεί εν μέρει ή πλήρως από ιζήματα, γεγονός που περιορίζει σημαντικά τη διαρροή ρύπων. Το ζητούμενο, σύμφωνα με την Άντρεσεν, είναι να εντοπιστούν εκείνα που αποτελούν τον μεγαλύτερο περιβαλλοντικό κίνδυνο και να αποφασιστεί σε ποιες περιπτώσεις η απομάκρυνση των πυρομαχικών είναι πράγματι αναγκαία.
